เย็นย่ำกับคำลวง A Self-portrait

โดย Moonscape

"กวีคือผู้ถ่ายทอดความจริง ผู้มีความรู้สึกต่อโลกใบนี้อย่างลึกล้ำ ผู้กลั่นกรองปสาทรูปให้ออกมาเป็นความรวดร้าวที่สั่นคลอนหัวใจได้ ส่วนผมเป็นแค่คนตอแหลคนหนึ่ง" บนไหล่ทางข้างทุ่งหญ้า ห้าโมงครึ่งเดือนธันวาคม ดวงอาทิตย์ฤดูหนาวย้อมท้องฟ้าเป็นสีม่วงคล้ำ ‘ชานนท์’ มองไม่เห็นใบหน้าคู่สนทนา แต่เขารู้ดีว่าทุกอย่างจะเริ่มขึ้น…หรือไม่ก็สิ้นสุดลง ทั้งวิกฤติความสัมพันธ์ของสองชายหนึ่งหญิง มิตรภาพเงียบงันถากถาง และความทรงจำสับสนดั่งปริศนาลูกบาศก์ที่ปั่นป่วนชีวิตพวกเขามานับสิบปี