โดย กินลมชมจันทร์
ถ้าการแอบรักเพื่อนสนิทคือเกมมาราธอน ‘เอื้อม’ ก็คงเป็นผู้เล่นที่อดทนที่สุดในโลก เขารัก ‘เดือน’ มาตั้งแต่จำความได้ รักในทุกช่วงวัย ยอมรับบทบาท ‘เพื่อนสนิท’ ที่ไร้ตัวตนในฐานะคนรัก กฎเหล็กของเขาคือการห้ามล้ำเส้น ทว่าความรักไม่ใช่สิ่งที่จะซ่อนไว้ได้มิดชิดเหมือนสิ่งของ สายตาที่สั่นไหว ความใส่ใจที่เกินหน้าที่... เป็นไปได้จริง ๆ หรือที่คนที่สนิทที่สุดจะมองไม่เห็น? ตกลงว่า ‘คนถูกชอบ’ แค่ซื่อบื้อ หรือแค่แกล้งทำเป็นไม่เห็นเพื่อไม่ให้วงโคจรระหว่างกันไกลกว่าเดิมกันแน่