โดย เนียรปาตี
หอมบุปผา ดอกใด ในโลกหล้า บ่เทียมเท่า หอมเกศา เจ้าจอมขวัญ หอมมาลี สุคนธ์ทั่ว พนาวัน บ่หอมเท่า เจ้าแก้วขวัญ แย้มยิ้มพราย ความรักเกิดขึ้นและไม่มีวันดับ ณ ที่นั่น กาสะลองดอกน้อยเจ้ายังคอยพี่อยู่ที่ตรงนั้นใช่ไหม "รออีกนิดเถอะกาสะลอง วันหนึ่งพี่จะมาสู่ขอเจ้า พี่จะทำให้กาสะลองมีความสุข มีหน้ามีตา มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี ไม่แพ้ผู้หญิงคนไหนเลย" ฝากสายลมที่หวังดี ให้นำรักและความรู้สึกนี้ไปบอกนาง กาสะลอง...เราจะพบกันในความฝันอันรื่นรมย์ และในความจริงที่มีสุขทุกข์ร่วมกัน นี่คือพันธะและสัญญาในความรักอันเป็นนิรันดร์ กาสะลอง ขาวนวลผ่อง เหน็บเกศา เจ้าปลดมา ให้พี่เชย รำลึกได้ กลิ่นเจ้าอยู่ แล้วตัวเจ้า อยู่หนใด ขอตามรัก ทุกชาติไป เจ้าเนื้อนวล