ปวดหลังing บน Bookfeed

ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต

วีรพร นิติประภา

สำนวนภาษาเขียนสวยมาก อ่านแล้วให้ vibes ฟุ้งๆลอยๆ ตัวหนังสือเองได้ยอมรับมาตั้งแต่ต้นว่าเป็นเพียงนิยายรักน้ำเน่า แต่พออ่านจบแล้ว ได้มีเวลาตกตะกอนถึงเรื่องราวที่ตัวละครแต่ละคนต้องพบเจอ ทั้งปมในเรื่องการที่เติบโตมาพร้อมความแหว่งวิ่น การโหยหาความรักตามมายาคติของตัวเอง หลังพลิกหน้าสุดท้ายจบเล่ม พึมพำกับตัวเองอยู่หลายหนว่า แค่คำว่ารักมันนำพาให้ตัวละครต้องเผชิญอะไรก็ไม่รู้ในชีวิตบ้างเนี่ย แล้วก็นึกสมมุติว่าถ้าเป็นเรา เราจะเลือกทำหรือไม่ทำอะไรแบบที่ตัวละครในเรื่องนี้ทำไหม