ซอกตู้หนังสือ บน Bookfeed
★★★★★
<p>เล่มนี้เป็นอีกเล่มที่เคยเล็งไว้ตั้งแต่ยังไม่มีฉบับแปลไทยค่ะ พอเห็นแปลไทยแล้วเลยกรี๊ดมาก ยิ่งเคยอ่านเล่ม “ชิกุวะ ลูกชิ้นฆ่า ใครอย่าส่อง” กับ “殺人事件に巻き込まれて走っている場合ではないメロス (เมลอสที่เข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมจนไม่มีเวลาจะมาวิ่ง)” ของนักเขียนคนนี้มาแล้วและชอบ เลยอดใจไม่ไหว ขออ่านลัดคิวเลยค่ะ </p><p></p><p>การบรรยายจะเป็นในลักษณะของบุคคลที่สามคล้ายการดูภาพยนตร์ แต่ลักษณะการเล่าเรื่องจะเป็นลักษณะบุคคลที่หนึ่งผ่านสายตาของผู้ดำเนินเรื่องอย่าง “ฮิเกโอะ” ที่รับบทนักสืบจำเป็น คอยเก็บข้อมูล สร้างสมมติฐาน และหาทางดึงทุกคนให้มาจดจ่ออยู่กับการไขปริศนาให้จงได้ ซึ่งเป็นจุดที่น่าสนใจมากว่า ในเมื่อพวกเขาไม่มีความทรงจำ ไม่มีเบาะแส แล้วพวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็นฆาตกรตัวจริง</p><p></p><p>บรรยากาศในเรื่องจะว่าผ่อนคลายก็ใช่ จะว่าตึงเครียดก็ไม่เชิง ด้วยลักษณะการเขียนแบบทีเล่นทีจริงเลยให้ความรู้สึกว่ามีทั้งความจริงจังกับลูกบ้าผสมกัน ให้รสชาติแปลกใหม่ ชวนให้อยากอ่านต่อไปเรื่อยๆ เพราะอยากรู้ว่าเรื่องราวจะดำเนินไปจนถึงจุดไหน แต่ในอีกแง่หนึ่ง หากอยากได้งานที่สืบเข้มข้น ซีเรียส ไล่ตามความจริงแบบถึงพริกถึงขิง เล่มนี้จะไม่ถึงขั้นนั้นค่ะ</p><p></p><p>การขมวดปมเรื่องและการคลี่คลายก็ทำได้ดี ทั้งยังคลี่คลายไปในทางที่นึกไม่ถึงด้วย ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกว่าเหวอสุดๆ แต่ก็ไม่ได้เรียบจนเฉยไม่ตื่นเต้น อาจเป็นเพราะเคยเจอการเล่าเรื่องในลักษณะนี้มาจากเล่มเมลอสที่อ่านก่อนหน้านี้แล้ว หรือจากเล่ม 人間の顔は食べづらい (หัวคนกินยาก) ของนักเขียนอีกท่านที่ไขคดีในแนวคล้ายๆ กัน แต่หากมองในฐานะผลงานเดบิวต์แล้วก็รู้สึกว่าทำได้ดีมากค่ะ</p><p></p><p>นอกจากนี้ต้องขอชื่นชมการแปลด้วยค่ะ ทีมแปลรวมถึงที่ปรึกษาเกลาผลงานออกมาได้ยอดเยี่ยม แม้จะใช้ผู้แปลมากถึง 22 คน แต่กลับอ่านไหลลื่น ไม่สะดุด สำนวนนิ่ง และให้ประสบการณ์การอ่านที่ดีค่ะ</p><p></p><p>ใครที่กำลังหาสืบสวนแนวพื้นที่ปิดตายที่มีธีมแปลกใหม่ ดำเนินเรื่องน่าสนใจ และไม่ต้องการความเคร่งขรึม เคร่งเครียดกดดันหนักๆ เราเชียร์ให้ลองหยิบเล่มนี้มาอ่านดูค่ะ</p>