อ่านเอง บน Bookfeed
★★★★★
<p>การออกเดินทางตามคำขอร้องจากเพื่อนเก่าสู่ใจกลางโศกนาฏกรรมเซจู</p><p>ว่ากันตามตรง เป็นเล่มที่ค่อนข้างเหนื่อยที่สุดของฮันกังเท่าที่ได้อ่านมา</p><p>ชื่นชมแรกคืองานแปลที่ประณีตและใช้ภาษาได้สวยจนหนาวยะเยือกตาม</p><p>ครึ่งแรกของเรื่องวนอยู่กับความรู้สึกและการยึดติดห้วงขณะอันทารุณ</p><p>ส่วนครี่งหลังคือการพาเราย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ฆ่าล้างชาวเกาะเซจู</p><p>โดยผิวเผินมันแทบไม่เกี่ยวข้องกันในมุมของเรา แต่กลับพาให้คล้อยตามได้</p><p>มันมีทั้งกลิ่นความเป็นเดอะเวเจอเทเรียนในบางมุมมองที่ดูเกินจริงนิด ๆ</p><p>ในขณะที่ก็สะท้อนภาพความรุนแรงออกมาเหมือนอย่างที่มนุษยทำทำ</p><p>ส่วนตัวอาจให้ว่ายังชอบไม่เท่าสองเล่มนั้น อาจด้วยประเด็นที่ค่อนข้างยาก</p><p>การเล่าเรื่องที่คิดว่ายังหาจุดเกี่ยวเนื่องกันไม่ถูก คงต้องศึกษาเพิ่มเติมอีกที</p><p>แต่ก็เป็นเล่มที่บรรยายรายละเอียดได้ดี พาเราติดอยู่ในห้วงอารมณ์นั้นได้</p><p>เป็นเล่มที่เหนื่อยจะอ่าน แต่พออ่านจบก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายเวลาที่ใช้ไป</p><p>8/10 .</p>