อ่านเอง บน Bookfeed

ตุ๊กตา

วาณิช จรุงกิจอนันต์

<p>เด็กสาวผู้รบเร้าอยากได้ตุ๊กตากลับบ้าน.. “หนูอยากกลับบ้าน”</p><p>ไม่น่าเชื่อว่านี่คืองานเขียนที่มีอายุเกือบสี่สิบปีแล้วแต่ยังสดใหม่อยู่เลย</p><p>แม้หน้าหนังหรือการเล่าขานมักจะสื่อไปในเชิงของเรื่องราวแนวสยองขวัญ</p><p>แต่โดยเนื้อแท้แล้วมันกลับดูจะเป็นไปในโทนของหนังดรามาเสียมากกว่า</p><p>แฝงไปด้วยข้อคิดในแง่ของความสัมพันธ์ในครอบครัว การเลี้ยงลูก</p><p>ทำให้พอเห็นภาพว่าหลายครั้งก็อาจจะไม่ใช่เด็กที่มีปัญหาแต่อย่างเดียว</p><p>หากแต่สังคมการบ่มเพาะและผู้คนรอบข้างเองก็มีผลต่อการเติบโตเช่นกัน</p><p>บรรยากาศในเรื่องก็ทำออกมาได้หลอนดี แต่หลัง ๆ กลับซึ้งและลุ้นแทน</p><p>หงุดหงิดกับพฤติกรรมตัวละครที่โตแต่ตัว และทำให้เห็นภาพได้ชัดมาก ๆ</p><p>คนที่คิดว่าสักแต่จะปัดทุกอย่างเป็นปัญหาให้พ้น ๆ กับคนที่ตั้งใจจะแก้มัน</p><p>ช่วงท้ายพาซึ้งจนมีแอบน้ำตาซึมเล็ก ๆ เหมือนกัน เศร้าใช้ได้เลยทีเดียว</p><p>8/10 .</p>